Кимиёгар

Муаллиф: Пауло Коэло
Мутарҷим: Афсар Сармад
Ношир: «Адиб»
Саҳифа: 152
Соли нашр: 2021
Навъи файл: PDF
Ҳаҷми файл: 1,54 Мб
Гирифтани китоб
Гирифтанд: 90 нафар

Дар бораи китоб:

Ин асар фарогири саргузашти чӯпонбачае бо номи Сантяго мебошад, ки дар натиҷаи хоби дидааш барои ҷустуҷӯи ганҷ ҷониби аҳроми Миср меравад, яъне Сарнавишташро пайгирӣ мекунад. Роҳи пурхатару душвореро дар биёбон тай карда гоҳ ба мақсад наздик мешавад ва гоҳ афсурдагиву шикастагиҳо домангираш мегардад. Дар охир ҳангоми расиданаш ба аҳроми Миср ғоратгарон ӯро латукӯб мекунанд ва ноогоҳона макони ганҷро барояш ошкор месозанд.


Дар бораи муаллиф:

Пауло Коэло (португалӣ: Paulo Coelho [ˈpawlu koˈeʎu]; тав. 24 августи 1947, Рио-де-Жанейро) — нависанда ва шоири бразилӣ. Дар маҷмӯъ зиёда аз бист китоб – романҳо, антологияҳои тафсирӣ, маҷмӯаҳои ҳикояву тамсилҳо нашр кардааст. Дар Пасошӯравӣ ӯ пас аз нашри «Алхимик», ки муддати тӯлонӣ дар даҳгонаи беҳтарини бестселлерҳо боқӣ монда буд, машҳур шуд. Тиражи умумии китобҳои ӯ ба ҳамаи забонҳо аз 300 миллион зиёд аст.

Зиндагинома

Дар Рио-де-Жанейро дар оилаи муҳандис Педро ва Лигия Коэло таваллуд шудааст. Дар синни ҳафт, ӯ ба мактаби иёзуитии Игнатий Лойоли муқаддас фиристода шуд, ки дар онҷр хоҳиши ӯ ба китобнависӣ зоҳир шуд. Хоҳиши нависанда шудан дар байни аҳли хонаводааш фаҳмиш пайдо накард, аз ин рӯ, таҳти фишори онҳо ба факултаи ҳуқуқшиносии Донишгоҳи Рио-де-Жанейро дохил шуд, вале дере нагузашта таҳсилро тарк карда, бештар ба рӯзноманигорӣ машғул шуд. Дар натиҷа, ихтилофоти байни ӯ ва оила афзоиш ёфта, дар ниҳоят Паулои ҳабдаҳсоларо маҷбуран дар клиникаи хусусии равонпизишкӣ барои табобат ҷойгир карданд. На муолиҷа бо зарбаи барқ аз сабаби шизофренияи зоҳиршуда, на курси дуюми табобат боварии ӯро дигар накарданд — ва сипас аз клиника гурехта, каме саргардон шуд ва ниҳоят ба хона баргашт. Пас аз як сол, ӯ ба ҳаракати ҳаваскорони театр пайваст, ки дар Бразилия дар солҳои 60-ум ба як падидаи оммавӣ – на танҳо як падидаи санъат, балки эътирози иҷтимоӣ низ табдил ёфт. Фаъолияти эътирозии театрӣ барои Коэло дар бемористон анҷом ёфт ва аз онҷо боз гурехт, аммо бепулӣ ӯро маҷбур кард, ки дубора ба хона баргардад. Натиҷаи ҳамин аст, ки баъди курси сеюми табобат аҳли оилааш бо он муросо карданд, ки ӯ ба кори «муқаррарӣ» машғул намешавад. Пауло Коэло таҳсилашро дар театр ва журналистика идома дод.

Соли 1970 ба сафар ба Мексика, Перу, Боливия, Чили, Аврупо ва Африқои Шимолӣ оғоз кард. Пас аз ду сол, Коэло ба Бразилия баргашт ва ба эҷоди шеърҳо барои таронаҳое шурӯъ кард, ки баъдан хеле маъмул гаштанд ва бо сарояндаҳои машҳури бразилӣ, аз қабили Раул Сейксас ҳамкорӣ мекунанд. Чунон ки дар сӯҳбати интервю иқрор гашт, дар ин вақт ӯ бо мӯъҷизашиноси англисӣ баҳснок шинос Алистер Кроулӣ шинос шуд, ки дар кори ӯ таъсири мусбат мерасонад. Ӯ тарафдори суханони Кроулӣ “Чизе ки мехоҳӣ кунӣ — қонун аст” буд. Артиши Бразилия, ки дар табаддулоти соли 1964 ба сари қудрат омада буд, ин лоиҳаро тахрибкор ҳисобида, тамоми аъзои эҳтимолии ин гурӯҳро зиндонӣ кард. Инчунин маълум аст, ки дар вакти дар зиндон буданаш Коэло, занаш ва Раул Сейшасро шиканҷа кардаанд. Коэло ногаҳон аз маҳбас берун шуд, ки аз гузашта кӯмак кард: ӯро девона эълон карданд ва озод карданд.

Баъдтар, ҳангоми сафар бо зани чоруми худ Кристина дар Ҳолланд, ӯ бо шахсе вомехӯрад (бо номи “Ҷей”) дар «Валкирия», «Ҳаҷӣ», «Алеф» ва дар вебсайти ӯ «Ҷанговари нур»), ки ҳаёти ӯро тағйир дода, ба дини насронӣ оғоз кард. Ӯ узви гурӯҳи католикӣ бо номи RAM () шуд, ки дар он ҷо “Ҷей” “Устод”-и ӯ буд. Дар соли 1986 ӯ аз Сантягои азиз, масири ҳаҷҷи бостонии испаниро тай кард ва баъдтар ҳама чизеро, ки дар китоби “Рӯзномаи ҷодугар” рӯй дод, тасвир кард. Дар соли 1988, дарҳол пас аз нашри ” Алхимик”, “Ҷей” Пауло ва ҳамсараш Кристинаро ба зиёрати 40-рӯза ба биёбони Мохавеи Иёлоти Муттаҳидаи Амрико фиристод. Баъдтар, Пауло ин воқеаҳоро дар китоби “Валкирияҳо” тасвир мекунад.

Ҳоло ӯ бо ҳамсараш Кристина дар Рио-де-Жанейро (Бразилия) ва Тарбес (Фаронса) зиндагӣ мекунад.

Асъор

     Зиёда аз 86 миллион китоби Пауло Коэло дар 150 кишвари ҷаҳон фурӯхта шуда, ба 67 забон тарҷума шудааст. Вай дар кишварҳои мухталиф, аз ҷумла Фаронса (La Legion d’Honneur) ва Итолиё (Grinzane Cavour) ҷоизаҳои адабии зиёде гирифтааст. Рӯйхати романҳои ӯ «Алхимикро»-ро дар бар мегирад, ки бар пояи «Қиссаи ду хаёлпарвар»-и Борхес навишта шудааст, ва 11 миллион нусхаи ба 41 забон тарҷума шуда фурӯхта шудааст. Сужаи филми коргардон Лоренс Фишберн, мухлиси Коэло низ буд. Илова бар ин, ӯ «Зиёрат» (Паломничество), «Ман дар соҳили Рио Педра нишаста гиря кардам…» ва «Валкирияҳо»-ро навишта аст. Бисёре аз китобҳои нависанда дар Эрон мамнӯъ шуданд, ки Коэло шахсан дар блоги расмии худ эълон кард.

Асарҳои ӯ на танҳо дар Бразилия, балки дар Британияи Кабир, ИМА, Фаронса, Олмон, Канада, Италия, Исроил, Финландия ва Юнон низ ба рӯйхати китобҳои пурфурӯш шомил шудаанд. “Алхимик” то ҳол китоби пурфурӯштарин дар таърихи Бразилия аст ва дар китоби рекордҳои Гиннес сабт шудааст. Коэло муаллифи китобҳои серхаридор бо забони португалӣ мебошад.


Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *