Фирӯзаҷон хобидааст

Муаллиф: Абдусалом Деҳотӣ
Ношир: «Адиб»
Саҳифа: 20
Соли нашр: 2016
Навъи файл PDF
Ҳаҷми файл: 1 Мб
Гирифтани китоб
Гирифтанд: 22 нафар

 


Дар бораи китоб:

“Хуршеди раҳгузар” намунаи ашъори солҳои охир эҷодкардаи шоираи хушзавқ Адибаи Хуҷандӣ буда, хонандаро ба олами ишқу зебоӣ ва покиву рӯшноӣ ҳидоят месозад.


Дар бораи муаллиф:

Абдусалом Пирмуҳаммадзода Деҳотӣ аз адибони маъруфу маҳбуби мардуми мост. Ӯ 14 марти соли 1911 дар маҳаллаи Боғи майдони шаҳри бостонии Самарқанд дар оилаи ҳунарманд зода шудааст. Дар шаҳри Самарқанд хонда, дар шаҳри Душанбе кору эҷод кардааст. Асарҳои зиёди манзуму мансур ва драмавӣ навиштааст, ки писанди хонандагону суханшиносон гардидаанд.

Адиби маҳбуби мо аз рӯйи меҳр чанд шеър барои шумо ҳам офаридааст, ки асарҳои машҳуртарини ӯ ба шумор мераванд. Ин шеърҳо дар адабиёти мо аз нигоҳи шеърият, самимият, равонӣ, мувофиқати шаклу мазмун ва хушоҳангиву хушояндӣ ҳамто надоранд. Аз ин ҷост, ки шумо онҳоро бо рағбати тамом мехонед, азёд медонед ва бисёр дӯст медоред. На танҳо шумо, балки падару модар ва бибиву бобоятон ҳам ҳамин шеърҳоро хонда калон шудаанд ва ба синну соли падариву модарӣ ва бибигиву бобоӣ расидаанд. Онҳо ҳоло ҳам ин шеърҳоро ҳамчун порае аз даврони кӯдакиҳои худ дӯст медоранд, ҳамроҳи шумо, фарзандону наберагон, бо муҳаббат мехонанд ва аз хондану шуниданаш мисли кӯдакон ҳузуру ҳаловат мебаранд.

Хушбахт аст шоире, ки чунин шеър мегӯяд ва хушбахтанд бачаҳое, ки чунин шоир ва чунин шеърҳои хубу хонданӣ доранд!


 


Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *